Share to

Κατοικία MC Τήνος

Το χωριό Βωλάξ της Τήνου διατηρεί, στο ιστορικό συνεχές, το χρώμα της μεσαιωνικής ενετικής καταγωγής του, της ορεινής αγροτικής οικονομίας και της καλαθοπλεκτικής τέχνης που το καταξίωσε. Δίπλα στον οικισμό βρίσκεται ένα από τα διασημότερα σεληνιακά τοπία του κόσμου.Τεράστιοι, στρογγυλοί, γρανιτένιου βράχοι – οι επονομαζόμενοι βόλακες – σπέρνουν τη γη του χωριού και τρέφουν τη φαντασία των κατοίκων του ανά τους αιώνες. Οι βράχοι είναι τα κομμάτια ενός εκ των δύο φεγγαριών, που στη αρχαιότητα περιστρέφονταν γύρω από τη γη, διηγούνται κάποιοι. Άλλοι πιστεύουν οι βράχοι χρησιμοποιήθηκαν ως όπλα των Τιτάνων ενάντια στους θεούς του Ολύμπου.

Ορισμένοι ισχυρίζονται πως τις ίδιες πέτρες θα βρεις και στο Μεξικό. Η δημιουργία μίας κατοικίας, σ’ αυτό το μοναδικό από φυσική και έμψυχη άποψη τοπίο, αποτέλεσε  πρόκληση. Με σεβασμό στο τοπίο σχεδιάστηκαν τρεις χωριστοί όγκοι, συνδεδεμένοι μεταξύ τους με διαδρόμους, γύρω από ένα κεντρικό αίθριο. Αυτοί οι όγκοι στεγάζουν τις κύριες λειτουργίες της κατοικίας και διαφέρουν σε ύψος, διαστάσεις και υλικά. Η τοποθέτησή τους έγινε ελεύθερα στον χώρο, μ’ έναν σχεδόν άναρχο τρόπο, σαν να έχουν πέσει από τον ουρανό. Όπως πιθανόν συνέβη με τα σφαιρικά  πετρώματα.

Η βόρεια πλευρά της κατοικίας οριοθετείται από την αυτόνομη δομή, έναν όγκο από μπετόν που φιλοξενεί τους κοινόχρηστους  χώρους. Πρόκειται για μία τεχνητή προστασία του χώρου από τον βόρειο άνεμο, κατασκευασμένη από εμφανές και ανεπίχριστο σκυρόδεμα. Το υλικό αυτό εξομοιώνει οπτικά το σπίτι με τον βράχο, ενώ υποστηρίζει μία νέα αντίληψη διαχρονικότητας με την πάροδο του χρόνου η φύση θα κυριαρχήσει στην όψη του τσιμέντου και το σπίτι θα ενσωματωθεί πλήρως στο πέτρινο τοπίο. Το επίμηκες ορθογώνιο σχήμα του αντιπαρατίθεται σαν κάδρο και υπογραμμίζει τη σφαιρικότητα των βράχων.

Εσωτερικά, η δομή γίνεται διαφανής,  επιτρέποντας την ενοποίηση με τον εξωτερικό χώρο. Oι άλλοι δύο όγκοι στεγάζουν τους χώρους διημέρευσης και είναι κατασκευασμένοι από πέτρα, υλικό το οποίο χρησιμοποιείται στα σπίτια του οικισμού. Ο πέτρινος όγκος που βρίσκεται πιο κοντά στο χωριό είναι ο ψηλότερος για να έχει την ίδια αναλογία/ κλίμακα με τα σπίτια του οικισμού, ενώ οι υπόλοιποι όγκοι κατεβαίνουν σε ύψος ώστε η κατοικία να “σβήσει” σταδιακά και να γίνει ένα με τη φύση. Οι τρεις ανεξάρτητοι όγκοι συνδέονται μεταξύ τους με δύο διαδρόμους, οι οποίοι επενδύονται με ξύλο και έχουν τη λογική της γέφυρας.

Τα κτίρια αγκαλιάζουν τους βράχους με τρόπο ώστε να δημιουργείται ανάμεσά τους ένα αίθριο, νότια του σπιτιού, το οποίο παρέχει τις ιδανικές συνθήκες για τον υπαίθριο βίο των κατοίκων. Τεκμήρια της ιστορίας που συντηρήθηκαν μέσα στο οικόπεδο, τα παλιά αλώνια και τα “κελιά” ή αλλιώς στάβλοι. Παρ’ ότι η κατοικία αποφεύγει τη λευκή γεωμετρία που συνηθίζεται στις Κυκλάδες, αποτελεί τη δόκιμη, μελετημένη αλλά και καινοτόμο εξέλιξη της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του τόπου. Άλλωστε η ουσία της τοπικής αρχιτεκτονικής δεν βρίσκεται στο χρώμα αλλά στη δομή, στις αναλογίες των όγκων και στο πώς αυτοί τοποθετούνται  πάνω στο έδαφος.